سولك

در نسب بهمئی و یوسفی
نیاکان آن از گروه کردان بودند که در عصر ضحاک از فراریان ضحاک بوده که از کشور مادستان (ایران) به سوریه مهاجرت و پس از قرنها اولادشان در سه نوبت به ایران برگشته اند ، یک گروه به اندیمشک فعلی مهاجرت و تا سال ۵۴۰ هجری در همان ایالت شهر سکنی گزیدند ، خلیل پسر طهماسب پسر لهراسب پسر جاکی همراه با آغاسی پسر شرف پسر آغاسی پسر جاکی که هر دو از نسل جاکی کرد بر پا شدند در سال ۵۴۰ هجری از اندیمشک به ایالت کهکیلویه مهاجرت کردند .
آغاسی دارای ۱۱ پسر بود که ده نفر آنها در جنگ با اولاد گیلویه پسر قارون کشته شدند ، اما یکی از ۱۱ نفر که منوچهر نام داشت خود به تنهایی چهار راه اصلی ایالت کهکیلویه را مسدود نمود و تمام ساکنین آن نواحی را به تصرف درآورد . و نوادگانش پس از تشکیل نظام ایلی به ایل جاکی شهرت یافتند .
از خلیل پسر طهماسب پسر لهراسب پسر جاکی دو نفر پسر بنام بهمن و شهرو باقی می ماند ، از شهرو یک پسر به نام یوسف باقی می ماند که کل طایفه معظم یوسف شهروئی از نسل وی بر پا شده اند .
از بهمن پسر دیگر خلیل دو پسر به نام تاج الدین و احمد باقی می ماند که کل طایفه بهمئی اصلی از نسل این دو پسر بهمن بوجود آمده اند و با واسطه ۱۹ نسل به بهمن سرسلسله این طایفه بر می گردند .
منبع :
شناسنانه و تاریخ کامل قوم بختیاری (کرد و لر) جلد اول ، مراد کرد ، زمستان ۸۸ ، ناشر آسمان نگار ، چاپ اول ، ص ۱۰۵۴